اما به چه قیمتی ؟
پدران و مادران دکتر و متخصص و فوق متخصص.... و کودکانی افسرده و غمگین؟
پدران و مادرانی که تمام روز را کار می کنند و بچه هایی که تمام روز را تنهایند ؟
و غریبه هایی که قرار است با گرفتن مبلغی پول هم پدر و هم مادر بچه ها باشند.
کودکانی که در طول ۲۴ ساعت شبانه روز فقط نیم ساعت والدین خود را می بیینند.
و والدینی که تمام عمر خود را در پی پول و شاید موقعیت اجتماعی سر می کنند و به
خیال خود برای فردای بچه ها پس انداز می کنند؟
در حالی که امروز این کودکان در حال فنا شدن است!
تقریبا یک ماهی میشه که برای یک پروژه درسی به چند مهد کودک رفتم و از نزدیک
غربت بچه ها را حس کردم. بعضی مهدها شبیه نوانخانه ها بودند . مربیانی که حوصله
بچه هارا نداشتند و بچه های که دوست داشتند تمامی انرژی خود را برای لذت بردن از زندگی
صرف کنند و بعضی مهد ها سر شار از انرژی بچه ها بود.